Dize, nazım'ın en küçük birimidir ve her zaman tam bir anlam taşıyabilir. Divan Edebiyatı'nda kullanılan nazım birimi beyit'tir. Beyit, aynı ölçüyle (vezin) yazılan, ama kafiyeli olması şart olmayan, anlam bakımından birbirini tamamlayan ve art arda gelen iki dizedir.

       Türk halk şiirindeki nazım birimi ise dörtlük'tür. Burada anlam ancak dört dizelik bir kümenin sonunda bütünlenir.

       Tanzimat'tan sonra gelişen yeni Türk şiirinde dize, temel birim olarak alınmış ve nazım cümleleri şairin istediğince uzayan yapılarıyla birkaç dizeye yayılma olanağını kazanmıştır.