Şiir olmuşsan eğer sen, yalnızlığım bir gemidir sensizlik denizinde..

Barış Manço

Rast Gele Şiir

Dut Ağacı
 
Bu sabah doğup büyüdüğüm
Mahallenin sokaklarında dolaştım
Çocukluğumu tekrar
Yaşamak istedim bu sabah
Bir an keşke bugün hiç
Olmasaymış diye düşündüm
Keşke dün dün kalsaymış
Şu sağdaki iki katlı ev
Nezahat hanımlarındı galiba
Yok Yok Bu yekta beylerin ki olmalı
Nezahat hanımların kinin yanı
top oynadığımız boş arsaydı
İyi ama nerde boş arsa
Ya bakla tarlası peki taş mektep
Nerdeler
Kimler götürdü, kimler çaldı
o güzelim anıları benden
Birden Rıza amca yı gördüm
Yine o dut ağacının altında oturuyordu
Koştum ellerine sarıldım
önce tanımadı
Sonra rıza amcanın sımsıcak ellerinde
çocukluğumu yeniden yaşamaya başladım.
Tam karşımızda ki evin 3. katında otururlardı
14 yaşında boyanmaya başladığından
Mahalleli sonunu pek iyi görmezdi doğrusu
Bu kız çok tango oldu derlerdi
Evlenmiş iki sokak öteye taşınmışlar
Eskisi gibi mi? diye sordum eskisi gibiymiş
Biraz kilo almış o kadar
Olsun...
Kimbilir kilolu olmak bile ne yakışmıştır ona
Zaten ne yakışmazdı ki
Rengini beğenmedim dedi rıza amca
Üstelik bayağı süzülmüşsün
Tabii gece hayatı içki sigara
bakmıyorsunuz ki kendinize
İlahi Rıza Amca...
Birlikler umumi kâtipliğinden emekli olali beri
Gecesi gündüzü bu dut ağacının altında geçerdi
Son 3 sadrazamı ve cumhuriyetten bu yana bütün
başvekilleri sırasıyla ezbere bilir bize de saydırırdı çocukluğumuzda
Hala hatırlıyor musun diye sordu?
Hatırlıyor muyum... Hiç unutamamıştım ki
Bilekten bağlı açık sandaletler giyerdi
Nedense pek derin bir iz bıraktı bende bu sandaletler
Birde kolaltları genişçe oyulmuş pembe bluzu
İlk sigarasını yakışımı hatırlıyorum da...
Ne gururlanmıştım Yarabbim
Nasıl da bakmıştı gözlerime
Yıllar yılı bu bakışlarla yaşadım
Onlarla uyudum onlarla uyandım
Şimdi kimbilir hangi eller yakıyordur sigarasını
Oysa bu dut agacının altında söz vermiştim
Söz Söz Söz
Hep lafta kaldı dedi rıza amca
Yıkmadık ev bırakmadılar mahallede
Evlerle beraber bahçelerde yok oldu
Bir şu dut ağacı kaldı
Onu kesmeseler bari
Birden gözleri parladı
Sahi sen televizyona filanda çıkıyorsun
Tabi ya seni dinlerler
Bir seferinde söyle
Çık pat pat söyle
Şu dut ağacını kesmesinler de
Aslında dizlerinde derman olsa
Nafua vekiline bile çıkardı rıza amca ama
Gençler ne güne duruyordu ki
Söz verdim rıza amcaya
Dut ağacını kestirmeyeceğime söz verdim
Dünü bilmeden bugünü yaşamanın bedeli öylesine agırdı ki
Yarını bugünden kurtarmak için
Hayatımda ikinci defa söz verdim
Birinciyi tutamamıştım ama ikinci sözümü
Tutacağıma söz verdim
Puan ver:   1  2  3  4  5  6  7  8  9  10      Puan: 4,65    Hit: 8075
 
Bu şiiri Arkadaşına gönder
Adınız :
Arkadaşınızın Emaili :